81 85 660 39, 514-551-838
zso.michow@vp.pl

Michów, 20 marca 2020 r.

 

Drodzy Uczniowie !

 

Dzisiaj powtarzamy formę wypowiedzi pisemnej, jaką jest list. Dziś lekcja odwrócona – piszę ja – nauczycielka, Wy – uczniowie – czytacie.

Kiedy przed laty, pracując z młodzieżą licealną, omawiałam z nimi ,,Dżumę’’ Alberta Camusa, nikt nie przypuszczał, że słowa  głównego bohatera – lekarza Bernarda Rieux jeszcze kiedykolwiek wybrzmią tak realistycznie. Zwłaszcza, że ,,Dżuma’’ to powieść paraboliczna, czyli wielka metafora o epidemii dżumy w algierskim mieście Oran. Nikt więc nie brał jej  dosłownie.

Kiedy na odprawie dyrektorów 11 marca 2020 r. Pan Wójt powiedział, że zamykamy szkoły w naszej Gminie z powodu koronawirusa, od razu zacytowałam słowa Bernarda Rieux:

,, że bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika, że może przez dziesiątki lat pozostać uśpiony w meblach i bieliźnie, że czeka cierpliwie w pokojach, w piwnicach, w kufrach, w chustkach i w papierach, i że nadejdzie być może dzień, kiedy na nieszczęście ludzi i dla ich nauki dżuma obudzi swe szczury i pośle je, by umierały w szczęśliwym mieście. ‘’

Nie mogłam uwierzyć, że przyjdzie nam stanąć w obliczu takiej trudnej sytuacji.

   Dziś już w to wierzę i Wy też wierzycie. Pozostajecie zdyscyplinowani w swoich domach, chroniąc nas wszystkich przed wirusem. To piękna i odpowiedzialna postawa, i bardzo Wam za nią dziękuję.

Przyszło Wam, w bardzo krótkim czasie, stać się młodzieżą. To prawdziwa lekcja dorosłości. Uczymy się online i tęsknimy za sobą. Możecie poznać prawdziwe dobrodziejstwo Internetu i technologii informacyjno – komputerowych. Chronią nas przez wirusem. Możemy bezpiecznie uczyć się razem, będąc online.

    Chcę Wam powiedzieć, że dla mnie to też czas trudnej lekcji do nauczenia się i odrobienia. Tym bardziej zdaję sobie sprawę, jak trudna jest to lekcja dla Was.

Zadaję sobie pytanie: Czy bardziej boję się koronawirusa czy zła tkwiącego w drugim człowieku ? Na razie nie odpowiedziałam sobie na to pytanie. A, Waszym zdaniem: Czego bardziej należy się bać ?

Znacie mnie jednak i Wiecie, że nigdy się nie poddaję, że takie sytuacje, jak ta, są dla mnie wyzwaniem i czasem dogłębnej refleksji, co tak naprawdę jest w życiu ważne. Dlatego znów sięgnę do powieści Alberta Camusa.

Mówiąc, że „Bakcyl dżumy nigdy nie umiera”, doktor Rieux ma na myśli nie tylko bakterie wywołujące dżumę, ale przede wszystkim zło zawsze obecne na świecie. Kiedy wszyscy świętują zakończenie epidemii, on pozostaje czujny, wie, że jak każde zwycięstwo, ma ono charakter chwilowy. Dlatego trzeba być ostrożnym. W rozmowie z Tarrou padają następujące słowa: „Ale pańskie zwycięstwa zawsze będą tymczasowe, tylko tyle. – Zawsze, wiem o tym! Ale to nie powód, żeby zaniechać walki”. Postawa lekarza to ciągła walka. Walka, której nie można wygrać ostatecznie. Rieux reprezentuje postawę aktywną, wynikającą z poczucia obowiązku. Słowa: „Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem na świecie nie jest od niej wolny, mikrob jest czymś naturalnym”, wskazują na dżumę jako na zło tkwiące w człowieku. Tak rozumiany bakcyl również nigdy nie umiera. Zło jest nieodłącznym elementem człowieczeństwa, z którym – podobnie jak z chorobą – toczymy w sobie nieustanną walkę. Słowa Rieux odnoszą się więc do postawy moralnej. Zło jest ciągle obecne w naszym życiu, ma tendencję do rozprzestrzeniania się, jeśli tylko znajdzie sprzyjające warunki.

Dlatego, Drodzy Uczniowie, najlepsze, co możemy razem zrobić, to wzajemnie o siebie dbać, być przyjaznym  wobec drugiego człowieka, chronić się przed wirusem i złem, nie dopuszczać ich do swojego ciała, duszy i serca.

Koronawirus ustąpi. Powitamy za jakiś czas ten szczęśliwy dzień. Dopóki jednak zagraża naszemu zdrowiu, pozostańmy w domach i walczmy z nim, zdobywając jak najwięcej wiedzy. Bo, przecież znacie moje zdanie w tej mierze, nie raz ten pogląd powtarzałam: Największym majątkiem człowieka jest wiedza.

Tego się trzymajmy i nigdy nie traćmy wiary, i ducha.

Pozostańcie zdrowi, silni i zmotywowani do cichej i szlachetnej walki z koronawirusem poprzez zdalną edukację.

Pozdrawiam Was serdecznie, tęsknię za gwarem naszej szkoły i za Wami.

Napiszcie do mnie, będę czekała i na każdy list odpiszę.

Ściskam Was bardzo gorąco,

Wasza nauczycielka i dyrektorka

Bożena Morawska

Zapraszamy do komentowania!

,